Shloka 426
Adhiratha-Rādhā Discover the Casket; Vasuṣeṇa (Karṇa) is Adopted and Formed
राक्षसै्निहतानां च वानराणां समुद्भवम् | तब श्रीरामचन्द्रजीने उनसे ये वर माँगे--“मेरी धर्ममें सदा स्थिति रहे, शत्रुओंसे कभी पराजय न हो तथा राक्षसोंके द्वारा मारे गये वानर पुनः जीवित हो जाये
rākṣasair nihatānāṃ ca vānarāṇāṃ samudbhavam | tataḥ śrīrāmacandrajīna tebhyaḥ ete varān ayācata—“mama dharme sadā sthitir bhavatu, śatrubhiḥ kadācid api parājayo mā bhūt, tathā rākṣasair hatā vānarāḥ punaḥ jīvantu” |
Wika ni Mārkaṇḍeya: Pagkaraan nito, humiling siya ng biyaya hinggil sa muling pagbuhay sa mga vānara na pinaslang ng mga rākṣasa. Kaya si Śrī Rāmacandra ay humingi ng mga pagpapalang ito: “Nawa’y manatili akong matatag sa dharma; nawa’y hindi ako kailanman madaig ng mga kaaway; at nawa’y ang mga vānara na pinatay ng mga rākṣasa ay muling mabuhay.” Ipinahihiwatig ng kahilingang ito na ang tagumpay ay dapat nakaugat sa katuwiran, at ang habag sa mga kapanalig ay mahalagang bahagi ng isang pakikidigmang maka-dharma.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even in conflict, the highest aim is unwavering adherence to dharma; success is sought not merely as conquest but as righteous victory joined with care for one’s companions, shown here by the wish to restore fallen allies.
Mārkaṇḍeya narrates that Rāma requests boons: constant steadiness in dharma, freedom from defeat by enemies, and the revival of the vānaras who were killed by the rākṣasas.