Shloka 1
Adhiratha-Rādhā Discover the Casket; Vasuṣeṇa (Karṇa) is Adopted and Formed
ऑरड2 छाए. | हि २ 7 एकनवत्यथिकद्विशततमो< ध्याय: श्रीरामका सीताके प्रति संदेह, देवताओंद्वारा सीताकी शुद्धिका समर्थन, श्रीरामका दल-बलसहित लंकासे प्रस्थान एवं किष्किन्धा होते हुए अयोध्यामें पहुँचकर भरतसे मिलना तथा राज्यपर अभिषिक्त होना मार्कण्डेय उवाच स हत्वा रावणं क्षुद्रं राक्षसेन्द्रं सुरद्धिषम् बभूव हृष्ट: ससुहृद् राम: सौमित्रिणा सह,मार्कण्डेयजी कहते हैं--युधिष्ठिर! इस प्रकार नीच स्वभाववाले देवद्रोही राक्षसराज रावणका वध करके भगवान् श्रीराम अपने मित्रों तथा लक्ष्मणके साथ बड़े प्रसन्न हुए
Mārkaṇḍeya uvāca — sa hatvā rāvaṇaṁ kṣudraṁ rākṣasendraṁ suradviṣam | babhūva hṛṣṭaḥ sasu-hṛd rāmaḥ saumitriṇā saha ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “O Yudhiṣṭhira! Nang mapatay niya si Rāvaṇa—ang panginoon ng mga Rākṣasa, mababa ang pag-iisip at kaaway ng mga diyos—si Rāma, kasama ang kanyang mga kaibigan at si Saumitrī (Lakṣmaṇa), ay napuspos ng galak. Ipinapakita ng taludtod na ito na ang tagumpay ni Rāma ay hindi lamang panalong pandigma, kundi makatarungang pag-aalis sa isang tiranong sumusuway sa mga diyos, upang maibalik ang wastong kaayusan.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse presents righteous force as legitimate when used to remove a destructive, god-opposing ruler; victory is ethically grounded in restoring dharma, not in personal hatred or conquest.
Mārkaṇḍeya narrates that Rāma has killed Rāvaṇa, described as the Rākṣasa-king and enemy of the gods, and that Rāma rejoices together with his allies and with Lakṣmaṇa.