Shloka 10
Karṇa–Sūrya Saṃvāda: Satya, Dāna, and the Amoghā Śakti (कर्ण–सूर्यसंवादः)
मन्त्रियोंसे घिरकर बैठे हुए पुलस्त्यनन्दन रावणके पास पहुँचकर कुशल वक्ता अंगदने रावणको सम्बोधित करके श्रीरामचन्द्रजीका संदेश इस प्रकार कहना आरम्भ किया -- ९ || ([[।[[[[[। एए।[एाएएएएए ४५ | गाए प्ञगगा |! 0 चर | आह वत्वां राघवो राजन् कोसलेन्द्रो महायशा: । प्राप्तकालमिदं वाक््यं तदादत्स्व कुरुष्व च,राजन्! कोसलदेशके महाराज महायशस्वी श्रीरामचन्द्रजीने तुमसे कहनेके लिये जो समयोचित संदेश भेजा है, उसे सुनो और तदनुसार कार्य करो
āha tvāṃ rāghavo rājan kosalendro mahāyaśāḥ | prāptakālam idaṃ vākyaṃ tad ādatsva kuruṣva ca rājān ||
Si Angada, na bihasa sa pananalita, ay lumapit kay Ravana, anak ni Pulastya, na nakaupo at napalilibutan ng mga ministro, at nagsabi: “O Hari! Si Raghava—si Rama, panginoon ng Kosala, na dakila ang karangalan—ay nagpaparating sa iyo. Ito’y payong napapanahon; tanggapin mo ang mga salitang ito at kumilos ayon dito, O Hari.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even in conflict, dharma requires offering timely counsel and a chance for correction; a ruler should accept wise advice and act appropriately rather than persist in adharma.
Angada, as an envoy, delivers Rāma’s message to Rāvaṇa, urging him to heed a timely warning and take the proper course of action.