Sāvitrī-Upākhyāna: Dyumatsena’s Restoration and the Return to Kāmyaka
Conclusion
गति च मुखवर्ण च दृष्टवा रामो हनूमत: । अगमत् प्रत्ययं भूयो दृष्टा सीतेति भारत,युधिष्ठिर! हनुमानूजीकी चाल-ढाल और मुखकी कान्ति देखकर श्रीरामचन्द्रजीको यह विश्वास हो गया कि इन्होंने सीताको देखा है
gatiṃ ca mukhavarṇaṃ ca dṛṣṭvā rāmo hanūmataḥ | agamat pratyayaṃ bhūyo dṛṣṭā sīteti bhārata yudhiṣṭhira ||
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Nang makita ni Rāma ang lakad ni Hanumān at ang ningning sa kanyang mukha, muling tumibay ang kanyang paniniwala: “Tunay ngang nakita na si Sītā.” O inapo ni Bharata, O Yudhiṣṭhira—nabasa ni Rāma ang katotohanan ng tagumpay ni Hanumān sa mga palatandaang di-mapagkakamalian ng katiyakan sa loob at tungkuling natupad; ang panlabas na kapanatagan ay salamin ng tapat na paglilingkod at makatotohanang pananalita.
मार्कण्डेय उवाच
True service and truthful accomplishment manifest outwardly as clarity, confidence, and composure; a righteous leader learns to recognize such signs and place trust appropriately, strengthening dharma through discerning faith rather than suspicion.
Markandeya narrates to Yudhishthira that Rama, observing Hanuman’s confident gait and radiant face upon his return, becomes convinced that Hanuman has successfully found Sita, renewing hope and confirming the messenger’s report even before detailed words are spoken.