Sāvitrī-Upākhyāna: Dyumatsena’s Restoration and the Return to Kāmyaka
Conclusion
सभृत्यदारो राजेन्द्र सुग्रीवो वानराधिप: । इदमाह वच: प्रीतो लक्ष्मणं नरकुज्जरम्
sabhṛtyadāro rājendra sugrīvo vānarādhipaḥ | idam āha vacaḥ prīto lakṣmaṇaṁ narakujjaram ||
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: “O pinakamainam sa mga hari, si Sugrīva—panginoon ng mga unggoy—na kasama ang kaniyang mga tauhan at sambahayan, ay nagsalita nang may galak ng mga salitang ito kay Lakṣmaṇa, ang makapangyarihang lalaki na wari’y elepanteng pandigma sa hanay ng mga tao.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights ethical kingship and alliance-building through gratitude and respectful speech: a ruler who is pleased acknowledges strength and service, addressing a worthy ally with honor and praise.
Markandeya narrates that Sugriva, the monkey-king, accompanied by his attendants and household, is pleased and addresses Lakshmana, praising him as a powerful hero comparable to a war-elephant among men.