Draupadī’s Lament and the Question of Kṣatriya Forbearance (द्रौपद्याः शोकप्रलापः क्षमानिर्णयश्च)
असुरेन्द्रं महाप्राज्ञं धर्माणामागतागमम् | बलि: पप्रच्छ दैत्येन्द्रं प्रह्मादं पितरं पितु:,असुरोंके स्वामी परम बुद्धिमान दैत्यराज प्रह्नाद सभी धर्मोके रहस्यको जाननेवाले थे। एक समय बलिने उन अपने पितामह प्रह्नादजीसे पूछा
asurendraṁ mahāprājñaṁ dharmāṇām āgatāgamaṁ | baliḥ papraccha daityendraṁ prahlādaṁ pitaraṁ pituḥ ||
Wika ni Vaiśaṃpāyana: Tinanong ni Bali si Prahlāda—ang panginoon ng mga Dānava, isang haring Asura na dakila ang karunungan at bihasa sa minanang aral tungkol sa dharma—na siya ring ama ng ama ni Bali. Itinatanghal ng tagpong ito ang magalang na pagtatanong tungkol sa mga simulain ng matuwid na asal, na inuuna ang pagkatuto sa kabutihang-asal kaysa kapangyarihan o lahi.
वैशम्पायन उवाच
Ethical authority is grounded in wisdom and received tradition (āgama), not merely in power. Bali’s approach—seeking guidance from a learned elder—models how rulers should consult dharma-knowledge to govern and act rightly.
The narrator introduces a dialogue setup: Bali, an Asura ruler, respectfully questions his grandfather Prahlāda, famed for intelligence and knowledge of dharma. This signals the beginning of an instructive exchange on righteous conduct.