Shloka 4
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
धर्मात्मानो जितात्मान: शान्ता दान्ता विमत्सरा: | दानधर्मरता मर्त्या: शूराश्चाहवलक्षणा:,ब्रह्म! धर्मात्मा, मनको वशमें रखनेवाले, शम-दमसे सम्पन्न, ईर्ष्यारहित, दानधर्मपरायण तथा युद्धकलामें प्रसिद्ध शूरवीर मनुष्य ही वहाँ सब धर्मोमें श्रेष्ठ इन्द्रिय- संयम और मनोनिग्रहरूपी योगको अपनाकर सत्पुरुषों-द्वारा सेवित पुण्यवानोंके लोकोंमें जाते हैं
dharmātmāno jitātmānaḥ śāntā dāntā vimatsarāḥ | dānadharmaratā martyāḥ śūrāś cāhavalakṣaṇāḥ ||
Wika ng sugo ng mga diyos: “Yaong mga mortal na likas na matuwid, may pagpipigil sa sarili, payapa at disiplinado, walang inggit, nakatuon sa pagkakawanggawa at pagsasabuhay ng dharma, at bantog bilang mga bayani sa digmaan—sila, sa pagyakap sa pinakamataas na dharma ng pagpipigil sa mga pandama at sa yoga ng pamamahala sa isip, ay makaaabot sa mga mundong mapagpala na iginagalang at dinadalaw ng mga mabubuting tao.”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
True excellence is defined not only by outward heroism but by inner mastery: peace, discipline, freedom from envy, and commitment to charity and dharma. Such self-restraint—especially control of senses and mind as a form of yoga—leads to higher, meritorious realms honored by the virtuous.
A divine messenger describes the qualities of people who attain blessed worlds: righteous, self-controlled, non-envious, charitable, and also valorous in battle. The passage links kṣatriya-like bravery with ascetic-style inner discipline, presenting an integrated ethical ideal.