Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
यः समुत्पतितं हर्ष दैन्यं वा न नियच्छति । स नश्यति श्रियं प्राप्य पात्रमाममिवाम्भसि,जो मनुष्य सहसा उत्पन्न हुए हर्ष अथवा शोकपर नियन्त्रण नहीं रखता, वह राजलक्ष्मीको पाकर भी उसी प्रकार नष्ट हो जाता है जैसे मिट्टीका कच्चा बर्तन पानीमें गल जाता है
yaḥ samutpatitaṁ harṣaṁ dainyaṁ vā na niyacchati | sa naśyati śriyaṁ prāpya pātram āmam ivāmbhasi ||
Wika ni Vaiśampāyana: Ang sinumang hindi nakapipigil sa biglaang tuwa o biglaang panghihina ng loob ay napapahamak kahit nakamtan na ang kasaganaan—gaya ng sisidlang luwad na hindi pa naluluto; bagama’t nahubog na, kapag inilubog sa tubig ay natutunaw at nagigiba.
वैशम्पायन उवाच
Prosperity is sustained by self-control: one must restrain sudden surges of joy and dejection; otherwise, even gained fortune leads to ruin, like an unbaked clay pot dissolving in water.
Vaiśaṃpāyana delivers a moral instruction in the form of a vivid simile, warning that uncontrolled emotional reactions can destroy a person’s stability even after they attain success or royal fortune.