Shloka 3
Duryodhana’s Account of Gandharva Defeat and the Pandavas’ Intervention (दुर्योधनवर्णितो गन्धर्वसंग्रामः)
तथा वने तान् वसत: प्रवीरान् स्वाध्यायवन्तक्ष तपोधनाश्ष । अभ्याययुर्वेदविद: पुराणा- स्तान् पूजयामासुरथो नराग्र्या:,इस तरह वनमें रहते हुए उन वीरशिरोमणि पाण्डवोंके पास बहुत-से स्वाध्यायशील, वेदवेत्ता एवं पुरातन तपस्वी ब्राह्मण आते थे और वे नरश्रेष्ठ पाण्डव उनकी यथोचित सेवा- पूजा करते थे
tathā vane tān vasataḥ pravīrān svādhyāyavantaś ca tapodhanāḥ | abhyāyayur vedavidaḥ purāṇās tān pūjayāmāsur atho narāgryāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Habang naninirahan sa gubat ang mga pangunahing bayani, maraming sinaunang asceta—puspos ng tapas, masigasig sa svādhyāya, at bihasa sa Veda—ang dumadalaw sa kanila. At ang mga Pāṇḍava, na pinakamahuhusay sa mga lalaki, ay marapat na gumalang, maghandog, at maglingkod sa mga Brahmanang rishi nang may angkop na pagpipitagan.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in hardship and exile, dharma is upheld through reverence to learning and ascetic virtue: the Pāṇḍavas honor Vedic study (svādhyāya) and austerity (tapas) by serving and respecting visiting sages.
During the Pāṇḍavas’ forest residence, venerable Brahmin ascetics and Vedic scholars come to see them, and the Pāṇḍavas receive them properly with service and worshipful respect.