Shloka 11
भद्रवटगमनम् — स्कन्देन महिषदानवनिग्रहः
Bhadravaṭa Procession and Skanda’s Neutralization of Mahiṣa
सुभीममतिभीम॑ं च भीम॑ भीमबलाबलम् | एतान् यज्ञमुष: पज्च देवानां हासृजत् तप:,प्राणके अंशसे अनुदात्तकी उत्पत्ति हुई। इस प्रकार पचीस पुत्रोंके नाम बताये गये। तत्पश्चात् “तप” नामधारी पांचजन्यने यज्ञमें विघध्म डालनेवाले अन्य पंद्रह उत्तर देवों (विनायकों)-की सृष्टि की। उनका विवरण इस प्रकार है--सुभीम, अतिभीम, भीम, भीमबल और अबल--इन पाँच विनायकोंकी उत्पत्ति उन्होंने पहले की, जो देवताओंके यज्ञका विनाश करनेवाले हैं
subhīmam atibhīmaṃ ca bhīmaṃ bhīmabalābalam | etān yajñamuṣaḥ pañca devānāṃ hāsṛjat tapaḥ ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Si Tapaḥ (Tapas—ang kapangyarihan ng pag-aaske na naging katauhan) ang nagluwal sa limang ‘magnanakaw ng yajña’ na ito—Subhīma, Atibhīma, Bhīma, Bhīmabala, at Abala—mga nilalang na gumagambala at sumisira sa mga handog na ritwal ng mga diyos.” Ipinapakita ng talatang ito na kahit ang banal na kaayusan (ang yajña bilang haligi ng dharma sa kosmos at lipunan) ay maaaring bantaan ng mga puwersang humahadlang; kaya kailangan ang pagbabantay at wastong disiplina sa ritwal upang mapangalagaan ang sagradong gawain laban sa paninira.
मार्कण्डेय उवाच