स्कन्दोपाख्यानम् — उत्पातशान्तिः, स्वाहारूपविचारः, कौमारमङ्गलक्रियाः
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ३ ३ “लोक मिलाकर कुल ४३३ “लोक हैं) 3 “5 (9) #2६.# #2 5-7 ३. देखिये प्रश्नोपनिषद् प्रश्न ३ मन्त्र ९। २. देखिये प्रश्नोपनिषद् २२२, ३ और उसके आगेका प्रकरण। 3. देखिये प्रश्नोपनिषद् ३।३ तथा २,तत्र शुक्लाम्बरधरौ पितरावस्य पूजितौ । कृताहारी तु संतुष्टावुपविष्टी वरासने । धर्मव्याधस्तु तौ दृष्टवा पादेषु शिरसापतत् एक सुन्दर आसनपर धर्मव्याधके माता-पिता भोजन करके संतुष्ट हो बैठे हुए थे। उस दोनोंके शरीरपर श्वेत वस्त्र शोभा पा रहे थे और पुष्प, चन्दन आदिसे उनकी पूजा की गयी थी। धर्मव्याधने उन दोनोंको देखते ही चरणोंमें मस्तक रख दिया और पृथ्वीपर पड़कर साष्टांग प्रणाम किया
tatra śuklāmbara-dharau pitarāv asya pūjitau | kṛtāhārī tu saṃtuṣṭāv upaviṣṭī varāsane || dharma-vyādhas tu tau dṛṣṭvā pādeṣu śirasā patat |
Naroon ang kanyang ama at ina, nakasuot ng puting kasuotan at pinarangalan sa mga handog, na nakaupo nang panatag matapos kumain sa isang marangal na upuan. Pagkakita sa kanila, si Dharmavyādha—ang matuwid na mangangaso/tagapagbenta ng ibon—ay agad yumuko at idinampi ang ulo sa kanilang mga paa, saka nagpatirapa sa lupa sa ganap na pagpupugay; isang aral na ang paglilingkod at pagpapakumbaba sa mga magulang ay pangunahing anyo ng dharma.
व्याध उवाच
The verse foregrounds dharma as lived conduct: honoring and serving one’s parents with humility is presented as a primary ethical duty, superior to mere outward religiosity.
Dharmavyādha sees his parents seated content after their meal, honored and dressed in white; he immediately bows at their feet, falling in full reverence to show his devotion and sense of duty.