Shloka 63
अग्निनाम-प्रादुर्भावः प्रायश्चित्त-विधानं च
Agni’s Epithets, Manifestations, and Expiation Procedures
तत्रैव रमते बुद्धिस्ततः पापं चिकीर्षति । जो किसी बहानेसे धर्माचरण करता है, वह वास्तवमें धर्मकी आड़ लेकर धन चाहता है। द्विजश्रेष्ठ। जब धर्मके बहानेसे धनकी प्राप्ति होने लगती है, तब उसकी बुद्धि उसीमें रम जाती है और उसके मनमें पापकी इच्छा जाग उठती है
tatraiva ramate buddhis tataḥ pāpaṃ cikīrṣati |
Wika ng mangangaso: “Doon mismo nalulugod ang isip sa pakinabang, at saka nagigising ang pagnanais na gumawa ng kasamaan. Ang sinumang nagsasagawa ng dharma bilang dahilan lamang, at sa ilalim ng tabing nito’y naghahangad ng yaman—sa katotohanan ay ginagamit niya ang dharma bilang panakip upang magkamal ng kayamanan. O pinakadakila sa mga dvija! Kapag ang tubo’y nagsisimulang dumating sa pagkukunwaring matuwid, ang talino niya’y nalulugod doon, at sa puso’y bumabangon ang pagnanasa sa maling gawa—sapagkat ang dharma’y ibinaba mula sa simulain tungo sa isang taktika.”
व्याध उवाच
Educational Q&A
If dharma is practiced merely as a cover for personal gain, the mind becomes attached to profit rather than principle; that attachment then breeds willingness to commit sin, since righteousness has been instrumentalized.
In the Vyādha’s instruction to a Brahmin (dvijaśreṣṭha), he warns that performing religious or righteous acts for ulterior motives—especially for wealth—shifts one’s intellect toward enjoyment of gain and gradually awakens sinful intent.