Shloka 61
ब्राह्मणानुयात्रा—शौनकोपदेशः
Brāhmaṇas Follow into Exile and Śaunaka’s Instruction
चक्षुर्दद्यान्मनो दद्याद् वाचं दद्याच्च सूनृताम् । अनुव्रजेदुपासीत स यज्ञ: पठचदक्षिण:,अतिथिको नेत्र दे (उसे प्रेमभरी दृष्टिसे देखे), मन दे (मनसे हित-चिन्तन करे) तथा मधुर वाणी प्रदान करे (सत्य, प्रिय, हितकी बात कहे)। जब वह जाने लगे तब कुछ दूरतक उसके पीछे-पीछे जाय और जबतक वह घरपर रहे तबतक उसके पास बैठे (उसकी सेवामें लगा रहे)। यह पाँच प्रकारकी दक्षिणाओंसे युक्त अतिथि-यज्ञ है
cakṣur dadyān mano dadyād vācaṃ dadyāc ca sūnṛtām | anuvrajed upāsīta sa yajñaḥ pañca-dakṣiṇaḥ ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Sa panauhing marangal, ihandog ang kaloob ng mga mata—isang titig na may pag-ibig at paggalang; ang kaloob ng isip—mabuting paglingap at malasakit; at ang kaloob ng pananalitang sūnṛtā—totoo, kaaya-aya, at kapaki-pakinabang. Kapag aalis ang panauhin, samahan siya sa ilang layo; at habang siya’y nasa bahay, umupo sa tabi niya bilang pag-aasikaso. Ito ang ‘handog para sa panauhin’ (atithi-yajña), na may limang anyo ng dakṣiṇā (mga kaloob ng parangal).”
युधिछिर उवाच