Shloka 3
उत्तङ्कोपाख्यानप्रारम्भः — Uttanka’s Tapas, Viṣṇu-stuti, and the Dhundhumāra Prophecy
Opening
तच्छीलमनुवर्त्स्यन्ति मनुष्या लोकवासिन: । विप्रैश्नोरक्षये चैव कृते क्षेमं भविष्यति,फिर इस जगत्के निवासी मनुष्य उनके शील-स्वभावका अनुकरण करेंगे। इस प्रकार सत्ययुगमें ब्राह्मणोंद्वारा दस्युदलका विनाश हो जानेपर संसारका मंगल होगा
tacchīlam anuvartsyanti manuṣyā lokavāsinaḥ | vipraiś ca naurakṣaye caiva kṛte kṣemaṃ bhaviṣyati ||
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: “Ang mga taong naninirahan sa mundong ito ay susunod at tutularan ang gayong asal at pagkatao bilang huwaran. Kaya sa kapanahunan ng Kṛta (Satya) Yuga, kapag nalipol ang mga pangkat ng tulisan at napangalagaan ang mga Brahmin, ang daigdig ay magiging ligtas at mapalad.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Public welfare (kṣema) arises when society imitates exemplary character (śīla), lawlessness is checked, and the guardians of dharma—here represented by vipras—are protected; ethical models and social protection together sustain a harmonious age.
Mārkaṇḍeya describes a future (or ideal) condition of the world: people will emulate a certain noble conduct, and in the Kṛta/Satya age, with the elimination of robber-bands and the safeguarding of Brahmins, the world becomes peaceful and auspicious.