इन्द्रद्युम्नोपाख्यानम्
Indradyumna Upākhyāna: On Kīrti, Smṛti, and Restoration
पुत्र:पितृवरध॑ कृत्वा पिता पुत्रवधं तथा । निरुद्धेगो बृहद्वादी न निन्दामुपलप्स्यते,पुत्र पिताका और पिता पुत्रका वध करके भी उद्विग्न नहीं होंगे। अपनी प्रशंसाके लिये लोग बड़ी-बड़ी बातें बनायेंगे, किंतु समाजमें उनकी निन््दा नहीं होगी
putraḥ pitṛ-vadhaṁ kṛtvā pitā putra-vadhaṁ tathā | nirudvego bṛhad-vādī na nindām upalapsyate ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Ang anak, kahit mapatay niya ang sariling ama, at ang ama rin, kahit mapatay niya ang sariling anak, ay hindi yayanigin ng pagsisisi. Magbubunyi sila sa sarili sa pamamagitan ng malalaking pananalita, at gayunma’y hindi sila uusigin ng paglibak ng bayan.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights ethical collapse: even the gravest familial violence can be normalized when conscience dulls and society fails to condemn wrongdoing; boastful self-justification replaces remorse and accountability.
Mārkaṇḍeya describes a disturbing social condition in which extreme acts—father and son killing each other—do not lead to inner agitation, and public opinion does not censure the perpetrators, who instead speak in self-praise.