Shloka 105
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
वितस्तां च महाराज कावेरीं च महानदीम् । शोणं च पुरुषव्याप्र विशल्यां किम्पुनामपि,नरश्रेष्ठ फिर तो मैं उस महात्मा बालकके उदरमें घूमने लगा। घूमते हुए मैंने वहाँ गंगा, सतलज, सीता, यमुना, कोसी, चम्बल, वेत्रवती, चिनाव, सरस्वती, सिन्धु, व्यास, गोदावरी, वस्वोकसारा, नलिनी, नर्मदा, ताम्रपर्णी, वेणा, शुभदायिनी पुण्यतोया, सुवेणा, कृष्णवेणा, महानदी इरामा, वितस्ता (झेलम), महानदी कावेरी, शोणभद्र, विशल्या तथा किम्पुना--इन सबको तथा इस पृथ्वीपर जो अन्य नदियाँ हैं, उनको भी देखा
vitastāṃ ca mahārāja kāverīṃ ca mahānadīm | śoṇaṃ ca puruṣavyāghra viśalyāṃ kimpunām api ||
Wika ni Vaiśampāyana: “O dakilang hari, O tigre sa mga tao, nasilayan ko rin ang ilog na Vitastā at ang Kāverī—makapangyarihan sa mga ilog—kasama ang Śoṇa, Viśalyā, at maging ang Kimpunā.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse reinforces the Mahābhārata’s reverence for tīrthas: remembering and honoring sacred rivers is portrayed as spiritually purifying and dharma-supporting, encouraging humility, restraint, and a sense of sacred order in the land.
Vaiśampāyana continues a catalog-like description of rivers seen in a remarkable vision/journey, naming Vitastā, Kāverī, Śoṇa, Viśalyā, and Kimpunā as part of a broader enumeration of India’s sacred waterways.