हिरण्यपुरवर्णन–रौद्रास्त्रप्रयोगः
Hiraṇyapura Described and the Deployment of the Raudra Weapon
वायुश्व घूर्णते भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् | तमुदीक्ष्य महावेगं सर्वाम्भोनिधिमुत्तमम्,औरोंकी तो बात ही क्या है, वहाँ भयानक वायु भी पथ-भ्रान्तकी भाँति भटकने लगती है। वायुका वह चक्कर काटना अद्धुत-सा प्रतीत हो रहा था। इस प्रकार अत्यन्त वेगशाली जलराशि महासागरको देखकर उसके पास ही मैंने दानवोंसे भरा हुआ वह दैत्यनगर भी देखा। रथ-संचालनमें कुशल सारथि मातलि तुरंत वहाँ पहुँचकर पातालमें उतरे तथा रथपर सावधानीसे बैठकर आगे बढ़े। उन्होंने रथकी घर्घराहटसे सबको भयभीत करते हुए उस दैत्यपुरकी ओर धावा किया
arjuna uvāca | vāyuś ca ghūrṇate bhīmas tad adbhutam ivābhavat | tam udīkṣya mahāvegaṁ sarvāmbhonidhim uttamam |
Wika ni Arjuna: “Maging ang hangin, mabagsik at umiikot, ay waring naliligaw roon—isang kagila-gilalas na tanawin. Nang mamasdan ko ang dakilang karagatan, na ang mga tubig ay rumaragasa sa napakalakas na agos, nakita ko rin sa malapit ang lungsod ng mga Daitya, siksik sa mga Dānava. Pagkaraan, si Mātali, ang bihasang tagapagmaneho ng karwahe, ay mabilis na dumating at bumaba patungo sa kailaliman; maingat na nakaupo sa karwahe, pinatakbo niya ito pasulong, at sa dagundong ng karwahe na naghasik ng takot sa lahat, sinalakay niya ang lungsod ng mga demonyo.”
अजुन उवाच
The passage highlights awe before overwhelming natural and cosmic forces and the steadiness required to proceed into perilous, unfamiliar realms. It implicitly values courage and disciplined action even when the environment itself seems disoriented.
Arjuna describes witnessing a terrifying, swirling wind and the mighty, fast-moving ocean; near it he sees a demon-city filled with Dānavas. Mātali then drives the chariot onward, descending toward Pātāla and charging toward the Daitya stronghold.