Shloka 16
Āraṇyaka-parva, Adhyāya 17 — Śālva’s encampment and the Yādava counter-engagement at Dvārakā
इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपर्वके अन्तर्गत अर्जुनाथिगमनपर्वमें सौभवधोपाख्यानविषयक सोलहवाँ अध्याय पूरा हुआ,तमापतन्तं बाणौघं स चिच्छेद महाबल: । ततश्चान्याछ्छरान् दीप्तान् प्रचिक्षेप सुते मम महाबली प्रद्युम्नने उन बाणोंको आते ही काट गिराया। तत्पश्चात् शाल्वने मेरे पुत्रपर और भी बहुत-से प्रज्वलित बाण छोड़े
tam āpatantaṃ bāṇaughaṃ sa ciccheda mahābalaḥ | tataś cānyāñ charān dīptān pracikṣepa sute mama ||
Nang sumugod ang siksik na ulang-palaso, pinutol iyon ng makapangyarihang mandirigma habang nasa himpapawid pa. Pagkaraan, nagpadala pa siya ng iba pang nagliliyab na palaso laban sa aking anak, at lalo pang tumindi ang sagupaan. Ipinakikita ng tagpong ito ang asal-kṣatriya: matatag sa ilalim ng pag-atake at may sukat na pagganti ayon sa batas ng digmaan—kung saan sinusubok ang husay at pagpipigil-sa-sarili sa gitna ng lumalalang karahasan.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage highlights kṣatriya-dharma in practice: meeting aggression with alertness, skill, and composure. Cutting down an incoming volley symbolizes disciplined defense, while the counter-attack suggests controlled retaliation rather than panic—an ethical ideal of steadiness and competence amid conflict.
A powerful warrior (identified in the surrounding narration as Pradyumna) intercepts and cuts apart a rushing mass of arrows. He then launches additional blazing arrows at the opponent (Śālva), escalating the exchange of missiles in the battle episode.