Shloka 13
समुद्रदर्शनं दैत्यपुरोपगमनं च
Ocean Vision and Approach to the Daitya City
तथैव शीलेन समाधिनाथ प्रीता: सुरा मे सहिता: सहेन्द्रा: । संक्षेपतो वै स विशुद्धकर्मा तेभ्य: समाख्याय दिवि प्रवासम्,“मेरे शील-स्वभाव तथा चित्तकी एकाग्रतासे इन्द्रसहित सम्पूर्ण देवता मुझपर बहुत प्रसन्न रहते थे। निर्दोष कर्म करनेवाले अर्जुनने अपने स्वर्गीय प्रवासका सब समाचार उन सबको संक्षेपसे बताकर नकुल-सहदेवके साथ निश्चिन्त होकर उस आश्रममें शयन किया
tathaiva śīlena samādhinātha prītāḥ surā me sahitāḥ sahendrāḥ | saṃkṣepato vai sa viśuddhakarmā tebhyaḥ samākhyāya divi pravāsam ||
“Gayon din, sa pamamagitan ng aking asal at sa katatagan ng isip na nakatuon sa pagninilay, ang lahat ng mga diyos—kasama si Indra—ay lubhang nalugod sa akin. Pagkaraan, si Arjuna, na ang mga gawa’y walang dungis, matapos isalaysay nang maikli sa kanila ang balita ng kanyang pananatili sa langit, ay nahimlay upang magpahinga sa ermitanyong iyon, walang pangamba, kasama sina Nakula at Sahadeva.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that ethical conduct (śīla) and steady mental concentration (samādhi) win divine approval; purity of action (viśuddha-karmā) is presented as the basis for honor, trust, and inner peace.
Vaiśampāyana reports that Arjuna, whose heavenly stay had pleased Indra and the gods due to his character and discipline, briefly recounts his celestial experiences and then rests in the hermitage together with Nakula and Sahadeva.