इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
तत् केसरिमहाजालं धनाधिपतिपालितम् । कुबेरं च महात्मानं यक्षरक्षोगणावृतम्,धनाध्यक्ष कुबेरके द्वारा पालित घोड़ोंके उस महा समुदायको तथा यक्ष-राक्षसोंसे घिरे हुए प्रियदर्शन महामना कुबेरको भी पाण्डवोंने देखा। देखकर उनके अंगोंमें रोमाउ्च हो आया। इधर कुबेर भी धनुष और तलवार लिये शक्तिशाली महारथी पाण्डुपुत्रोंकी देखकर बड़े प्रसन्न हुए। कुबेर देवताओंका कार्य सिद्ध करना चाहते थे, इसलिये मन-ही-मन पाण्डवोंसे बहुत संतुष्ट हुए
tat kesarimahājālaṃ dhanādhipatipālitam | kuberaṃ ca mahātmānaṃ yakṣarakṣogaṇāvṛtam ||
Wika ni Vaiśampāyana: Namalas ng mga Pāṇḍava ang napakalaking pangkat ng mga kabayo—na wari’y makapangyarihang lambat ng leon—na binabantayan ni Kubera, ang Panginoon ng Kayamanan; at nakita rin nila si Kubera na dakila ang loob, na napaliligiran ng mga pangkat ng Yakṣa at Rākṣasa. Napuno sila ng pagkamangha at banal na paggalang, sapagkat hindi lamang kayamanan ang kanilang nasumpungan kundi isang ipinagkatiwalang bagay na binabantayan ng kapangyarihang makalangit. Si Kubera, na nagnanais isakatuparan ang layon ng mga diyos, ay lihim na nalugod sa lakas at karapat-dapat na pagkatao ng mga Pāṇḍava, at nakita sila bilang kasangkapan ng dharma, hindi bilang mga naghahanap ng samsam.
वैशम्पायन उवाच
Power and wealth in the epic are not portrayed as mere possessions but as divinely supervised trusts; the worthy are those whose strength aligns with dharma and the larger cosmic purpose (the gods’ work), not personal greed.
The Pāṇḍavas come upon Kubera’s divinely guarded horse-assemblage and see Kubera surrounded by Yakṣa and Rākṣasa hosts; the encounter inspires awe, and Kubera is inwardly pleased, viewing the Pāṇḍavas as capable agents for a righteous, god-aligned objective.