इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
वैशम्पायन उवाच एवमुकक््त्वा स धर्मात्मा भ्राता भ्रातरमच्युतम् । अर्थतत्त्वविभागज्ञ: कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिर:
vaiśampāyana uvāca evam uktvā sa dharmātmā bhrātā bhrātaram acyutam | arthatattvavibhāgajñaḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkasabi niya nang gayon, ang may matuwid na diwa—si Yudhiṣṭhira, anak ni Kuntī, na nakaaalam ng tunay na pagkakaiba ng layon at simulain—ay nagsalita sa kanyang kapatid, ang di-nalilihis, nang may bigat ng isang kuya na nagtuturo sa kapatid ng nararapat.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights Yudhiṣṭhira’s defining virtue: discernment grounded in dharma—knowing how to distinguish true principles (tattva) and practical aims (artha) and then speaking accordingly, especially in the intimate moral setting of advising a brother.
The narrator Vaiśampāyana transitions the scene: after making a prior statement, Yudhiṣṭhira—described as righteous and discerning—addresses his brother, referred to here as ‘Acyuta,’ setting up the next portion of dialogue or counsel.