Kubera’s Arrival and the Disclosure of Agastya’s Curse
Vaiśaṃpāyana–Janamejaya Narrative
अणुरप्यपचारकश्न नास्त्यस्माकं नराशन । विघसाशान् यथाशकक्त्या कुर्महे देवतादिषु,“नरभक्षी निशाचर! तेरे प्रति हमलोगोंकी ओरसे थोड़ा-सा भी अपराध नहीं हुआ है। हम देवता आदिको समर्पित करके बचे हुए प्रसादस्वरूप अन्नका यथाशक्ति गुरुजनों और ब्राह्मणोंको भोजन कराते हैं
Vaiśampāyana uvāca | aṇur apy apacārakas na asty asmākaṃ narāśana | vighasāśān yathāśaktyā kurmahe devatādiṣu ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O kumakain ng tao, ni katiting na pagkakasala ay hindi namin nagawa laban sa iyo. Sa abot ng aming makakaya, una naming iniaalay sa mga diyos at sa mga karapat-dapat pag-alayan; saka namin pinapakain ang mga nakatatanda at ang mga Brahmin ng natirang pagkaing binasbasan (prasāda).”
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes dharmic conduct around food: one should avoid wrongdoing, offer food first to the divine, and then share the remainder respectfully with elders and Brahmins—highlighting restraint, purity, and social-religious responsibility.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) addresses a man-eating night-being, asserting innocence and explaining their disciplined practice of making offerings and feeding respected persons, implicitly contrasting civilized dharma with predatory violence.