Hanūmān’s Embrace, Counsel, and Promise to Amplify Bhīma’s Battle-Roar
Gandhamādana Continuation
“आर्य! आपने मुझपर बड़ी कृपा की है। आपके दर्शनसे मुझे बड़ा सुख मिला है। अब मैं पुन: आपके द्वारा अपना एक और प्रिय कार्य पूर्ण करना चाहता हूँ ।। यत् ते तदा55सीत् प्लवत: सागरं मकरालयम् । रूपमप्रतिमं वीर तदिच्छामि निरीक्षितुम्,“वीरवर! मकरालय समुद्रको लाँघते समय आपने जो अनुपम रूप धारण किया था, उसका दर्शन करनेकी मुझे बड़ी इच्छा हो रही है। उसे देखनेसे मुझे संतोष तो होगा ही, आपकी बातपर श्रद्धा भी हो जायगी।” भीमसेनके ऐसा कहनेपर महातेजस्वी हनुमानजीने हँसकर कहा--
yad te tadāsīt plavataḥ sāgaraṁ makarālayam | rūpam apratimaṁ vīra tad icchāmi nirīkṣitum ||
Sinabi ni Bhīmasena: “O marangal na ginoo, ipinamalas mo sa akin ang dakilang kagandahang-loob; ang makita ka lamang ay nagdulot na sa akin ng malalim na ligaya. Ngayon, nais kong maisakatuparan pa ang isa pang minamahal kong layunin sa pamamagitan mo. O bayani, nang ikaw ay lumundag upang tawirin ang karagatan—tahanan ng mga makara—nag-anyong ka ng anyong walang kapantay. Nananabik akong masilayan ang anyong iyon. Ang makita iyon ay hindi lamang magpapasapat sa aking puso, kundi magpapatibay rin ng aking pananampalataya sa iyong mga salita.”
वैशम्पायन उवाच
Reverence for the truly great is shown through humility and a desire to confirm truth through direct experience. Bhīma’s request is not mere curiosity; it expresses faith seeking clarity—honoring Hanumān’s extraordinary dharma-filled deed while grounding belief in witnessed reality.
In the Vana Parva encounter between Bhīma and Hanumān, Bhīma asks Hanumān to reveal the incomparable form he assumed while leaping over the ocean to Laṅkā. Bhīma says that seeing it will satisfy him and strengthen his trust in Hanumān’s words, setting up Hanumān’s response.