Shloka 9
अध्याय १४९ — हनूमतो महद्रूपदर्शनं तथा धर्म-नीति-उपदेशः
Hanūmān’s Vast Form and Instruction on Dharma–Statecraft
दग्ध्वा लड़कामशेषेण साट्टप्राकारतोरणाम् । प्रत्यागतश्वास्य पुनर्नाम तत्र प्रकाश्य वै,भरतश्रेष्ठ) मगर और ग्राह आदिसे भरे हुए उस समुद्रको अपने पराक्रमसे पार करके मैं रावणके नगरमें देवकन्याके समान तेजस्विनी जनकराजनन्दिनी सीतासे मिला। रघुनाथजीकी प्रियतमा विदेहराजकुमारी सीता-देवीसे भेंट करके अट्टालिका, चहारदिवारी और नगर-द्वारसहित समूची लंकापुरीको जलाकर वहाँ श्रीराम-नामकी घोषणा करके मैं पुन: लौट आया
dagdhvā laṅkām aśeṣeṇa sāṭṭa-prākāra-toraṇām | pratyāgataś cāsya punar nāma tatra prakāśya vai ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Matapos kong sunugin ang Laṅkā nang lubos—kasama ang matatayog na muog, mga pader, at mga tarangkahan—at ipahayag doon nang hayagan ang pangalan ni Rāma, ako’y muling nagbalik.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames power as accountable to dharma: decisive action is undertaken as service to a righteous mission, and the climactic emphasis is on proclaiming Rāma’s name—devotion and moral purpose guiding strength.
The speaker recounts the burning of Laṅkā—its towers, fortifications, and gates—and then returning after publicly proclaiming Rāma’s name there.