Shloka 11
अध्याय १४९ — हनूमतो महद्रूपदर्शनं तथा धर्म-नीति-उपदेशः
Hanūmān’s Vast Form and Instruction on Dharma–Statecraft
वृतो वानरकोटीभि: समुत्तीर्णो महार्णवम् । ततो रामेण वीरेण हत्वा तान् सर्वराक्षसान्,मेरी बात मानकर कमलनयन भगवान् श्रीरामने बुद्धिपूर्वक विचार करके सैनिकोंकी सलाहसे महासागर-पर पुल बँधवाया और करोड़ों वानरोंसे घिरे हुए वे महासमुद्रको पार करके लंकापर जा चढ़े। तदनन्तर वीरवर श्रीरामने उन समस्त राक्षसोंको मारकर युद्धमें समस्त लोकोंको रुलानेवाले राक्षसराज रावणको भी भाई, पुत्र और बन्धु-बान्धवोंसहित मार डाला
vṛto vānarakoṭībhiḥ samuttīrṇo mahārṇavam | tato rāmeṇa vīreṇa hatvā tān sarvarākṣasān |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Napaliligiran ng mga vānara na umaabot sa mga krore, tinawid niya ang dakilang karagatan. Pagkaraan, ang magiting na si Rāma, matapos patayin ang lahat ng rākṣasa, ay winasak din si Rāvaṇa—kasama ang kanyang mga kapatid, mga anak, at mga kamag-anak—at sa gayon ay winakasan ang lagim na nagpaluha sa mga daigdig.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous leadership acts with deliberation and collective counsel, using force only as a last resort to end oppression. The ethical focus is the restoration of order (dharma) by removing a destructive threat, not the glorification of violence.
Rāma, accompanied by vast monkey forces, crosses the great ocean and then defeats the rākṣasas. The narration compresses the campaign’s outcome: the hostile forces are destroyed and the tyrannical rākṣasa power is brought to an end.