Shloka 3
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
तान् समेत्य स राजर्षिरभिवाद्य कृताज्जलि: । रामस्यानुचरं वीरमपृच्छदकृतव्रणम्,उन सबसे मिलकर राजर्षि युधिष्ठिरने हाथ जोड़कर उन्हें प्रणाम किया और परशुरामजीके सेवक वीरवर अकृतत्रणसे पूछा--“भगवान् परशुरामजी इन तपस्वी महात्माओंको कब दर्शन देंगे? उसी निमित्तसे मैं भी उन भगवान् भार्गवका दर्शन करना चाहता हूँ!
tān sametya sa rājarṣir abhivādya kṛtāñjaliḥ | rāmasyānucaraṃ vīram apṛcchad akṛtavraṇam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makaharap silang lahat, ang maharlikang rishi (Yudhiṣṭhira) ay yumukod na magkapatong ang mga palad at nagbigay-galang; saka niya magalang na tinanong si Akṛtavraṇa, ang magiting na tagapaglingkod ni Rāma (Paraśurāma): “Kailan ipagkakaloob ni Panginoong Paraśurāma ang darśana sa mga dakilang ermitanyong ito? Sa gayong dahilan, nais ko ring masilayan ang banal na Bhārgava.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through humility and reverence: even a king-sage approaches ascetics and a revered teacher-figure with folded hands, seeking darśana not for power but for spiritual purpose and guidance.
Yudhiṣṭhira meets a group of ascetic sages, salutes them respectfully, and then asks Akṛtavraṇa—Paraśurāma’s attendant—when Paraśurāma will appear to grant them an audience, expressing his own desire to see the Bhārgava.