Shloka 56
Ṛśyaśṛṅgopākhyāna-praveśaḥ — Lomāśa narrates the origins of Ṛśyaśṛṅga and the Anga drought (ऋश्यशृङ्गोपाख्यान-प्रवेशः)
प्रयतिष्ये महाराज तमानेतुं तपोधनम् । अभिप्रेतांस्तु मे कामांस्त्वमनुज्ञातुमहसि,“महाराज! मैं उन तपोधन मुनिकुमारको लानेका प्रयत्न करूँगी; परंतु आप यह आज्ञा दें कि मैं इसके लिये मनचाही व्यवस्था कर सकूँ। यदि मेरी इच्छा पूर्ण हुई तो मैं मुनिपुत्र ऋष्यशृंगको यहाँ लानेमें सफल हो सकूँगी।” राजाने उसकी इच्छाके अनुसार व्यवस्था करनेकी आज्ञा दे दी
prayatiṣye mahārāja tam ānetuṃ tapodhanam | abhipretāṃs tu me kāmāṃs tvam anu jñātum arhasi ||
Wika ng matandang babae: “Mahal na Hari, sisikapin kong madala rito ang mahalagang ascetic na iyon (ang anak ng pantas). Ngunit nararapat na pahintulutan ninyo akong gawin ang mga paghahandang sa tingin ko’y kailangan para rito. Kapag natupad ang aking nais, magtatagumpay akong madala sa pook na ito si Ṛśyaśṛṅga, ang anak ng pantas.” At pinahintulutan ng hari ang mga pagsasaayos ayon sa kanyang kagustuhan.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights responsible action within dharma: even when pursuing a goal believed beneficial, one should seek proper authorization and act within the bounds of legitimate permission, especially in matters involving a king’s resources and public order.
Lomaśa declares an intention to bring the ascetic Ṛśyaśṛṅga, but requests the king’s consent to implement whatever arrangements are needed. The king agrees and grants permission for those preparations.