Shloka 8
मैत्रेयागमनम् — The Arrival of Maitreya and the Admonition to Duryodhana
स्पष्टाष्टदंष्टं ताम्राक्ष॑ प्रदीप्तोर्ध्वशिरोरुहम् । सार्करश्मितडिच्चक्रं सबलाकमिवाम्बुदम्,उसकी आठ दाढ़ें स्पष्ट दिखायी देती थीं, आँखें क्रोधसे लाल हो रही थीं एवं सिरके बाल ऊपरकी ओर उठे हुए और प्रज्वलित-से जान पड़ते थे। उसे देखकर ऐसा मालूम होता था, मानो सूर्यकी किरणों, विद्युन्मण्डल और बकपंक्तियोंके साथ मेघ शोभा पा रहा हो
spaṣṭāṣṭadaṃṣṭraṃ tāmrākṣaṃ pradīptordhvaśiroruham | sārkaraśmitadiċċakraṃ sabalākam ivāmbudam ||
Sinabi ni Vidura: “Nakita siyang may walong pangil na lantad; ang mga mata’y mapulang parang tanso sa galit; at ang buhok sa ulo’y nakatindig, wari’y nagliliyab. Sa pagtanaw sa kanya, para bang isang ulap ang nagkamit ng karilagan—tinatahi ng sinag ng araw, pinaliligiran ng kidlat, at sinasabayan ng hanay ng mga tagak.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse uses vivid, ominous imagery to signal a dangerous, wrath-driven presence; in Vidura’s broader counsel-context, such descriptions function as moral warning—unchecked anger and violent intent appear as terrifying portents that call for restraint and dharmic discernment.
Vidura describes a frightening figure/appearance: eight fangs are visible, the eyes are reddened with anger, and the hair stands upright as if aflame. The sight is compared to a cloud made magnificent and ominous by sunbeams, lightning-circles, and lines of cranes.