Shloka 10
मैत्रेयागमनम् — The Arrival of Maitreya and the Admonition to Duryodhana
इस प्रकार श्रीमह्या भारत वनपवके अन्तर्गत अरण्यपर्वमें मैत्रेयशापविषयक दसवाँ अध्याय पूरा हुआ,तस्य नादेन संत्रस्ता: पक्षिण: सर्वतोदिशम् | विमुक्तनादा: सम्पेतु: स्थलजा जलजै: सह उसकी गर्जनासे भयभीत हुए स्थलचर पक्षी जलचर पक्षियोंके साथ चीं-चीं करते हुए सब दिशाओंमें भाग चले
tasya nādena saṁtrastāḥ pakṣiṇaḥ sarvato diśam | vimuktanādāḥ sampetuḥ sthalajā jalajaiḥ saha ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa pagkabigla sa umuugong na dagundong na iyon, ang mga ibon sa lahat ng dako ay nagsiliparan. Sumisigaw sa sindak, nagkawatak-watak ang mga ibong-lupa kasama ang mga ibong-tubig, tumatakas sa lahat ng panig—larawang nagpapakita na kapag pinakawalan ng isang makapangyarihang pagyanig ang takot, maging ang magkakaibang nilalang ay nadadala sa iisang likas na pagnanasang maghanap ng kaligtasan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a natural scene to underline how a forceful disturbance spreads fear indiscriminately: even different kinds of beings (land- and water-birds) react together, suggesting that unchecked power or anger can unsettle the whole environment and drive communities into panic.
After a loud roar/sound occurs, birds across all directions become frightened and fly off, crying out; land-birds and water-birds scatter together. It functions as vivid scene-setting and a transition within the Maitreya-śāpa (Maitreya’s curse) context in this chapter.