Shloka 28
Bhāgīratha’s Tapas and the Petition to Gaṅgā (गङ्गावतरण-प्रसङ्गः)
ततः पूर्वोत्तरे देशे समुद्रस्य महीपते । विदार्य पातालमथ संक्रुद्धा: सगरात्मजा:,राजन! तदनन्तर क्रोधमें भरे हुए सगरपुत्रोंने समुद्रके पूर्वोत्तर प्रदेशमें पाताल फोड़कर प्रवेश किया और वहाँ उस यज्ञिय अश्वको पृथ्वीपर विचरते देखा। वहीं तेजकी परम उत्तम राशि महात्मा कपिल बैठे थे, जो अपने दिव्य तेजसे उसी प्रकार उद्धासित हो रहे थे, जैसे लपटोंसे अग्नि
tataḥ pūrvottare deśe samudrasya mahīpate | vidārya pātālam atha saṁkruddhāḥ sagarātmajāḥ ||
Pagkaraan nito, O hari, sa hilagang-silangang dako ng karagatan, ang mga anak ni Sagara—nag-aalab sa galit—ay biniyak ang daan patungo sa Pātāla (daigdig sa ilalim) at sapilitang pumasok. Ang galit na di napipigil ay lumalampas sa hangganan ng lugar at kaayusan, at inihahanda ang bunga ng dharma: ang walang-timping poot at mapanirang hinala sa banal ay maaaring magdala ng kapahamakan kahit sa makapangyarihan.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds how anger (krodha) propels people into reckless, boundary-breaking action. In the larger episode, this uncontrolled rage and suspicion becomes the ethical cause leading to grave consequences, illustrating a dharmic warning: power without restraint and reverence invites downfall.
The enraged sons of King Sagara push into the north‑eastern region of the ocean and break into Pātāla (the netherworld) as they continue their search connected with the sacrificial horse episode. This movement sets up their encounter with the ascetic power associated with Kapila in the subsequent narration.