Shloka 1
सगरोपाख्यानम् — कपिलकोपः, अंशुमतः विनयः, तथा भगीरथपरम्परा
Sagara Upākhyāna: Kapila’s Wrath, Aṃśumān’s Reverence, and the Bhāgīratha Line
(दाक्षिणात्य अधिक पाठका १ श्लोक मिलाकर कुल २१ श्लोक हैं) #::73:.8 #::3:..7 () हि २ 7 षर्डाधिकशततमोब< ध्याय: राजा सगरका संतानके लिये तपस्या करना और शिवजीके द्वारा वरदान पाना लोगश उवाच तानुवाच समेतांस्तु ब्रह्मा लोकपितामह: । गच्छथ्वं विबुधा: सर्वे यथाकामं यथेप्सितम्,लोमशजी कहते हैं--राजन्! तब लोकपितामह ब्रह्माजीने अपने पास आये हुए सब देवताओंसे कहा--“देवगण! इस समय तुम सब लोग इच्छानुसार अभीष्ट स्थानको चले जाओ
Lomaśa uvāca: tān uvāca sametāṁs tu brahmā lokapitāmahaḥ | gacchadhvaṁ vibudhāḥ sarve yathākāmaṁ yathepsitam ||
Sinabi ni Lomāśa: Nang magkagayon, si Brahmā, ang Matandang Ama ng mga daigdig, ay nagsalita sa lahat ng mga diyos na nagtipon sa harap niya: “O mga banal na nilalang, magsiyaon na kayo ngayon—bawat isa—ayon sa inyong nais, sa alinmang pook na inyong minimithi.”
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights orderly divine governance: Brahmā, as cosmic patriarch, formally releases the assembled gods to proceed according to their chosen aims, suggesting that even divine action follows sanctioned order rather than impulsive movement.
Lomaśa narrates that Brahmā addresses the gathered gods and dismisses them, instructing them to go to their respective desired destinations—marking a transition after a divine assembly.