Shloka 12
सुरभि–इन्द्रसंवादः
Surabhi–Indra Dialogue as a Governance Exemplar
त॑ं जटाजिनसंवीतं तपोवननिवासिनम् । समाजममुर्महात्मान द्रष्ट मुनिगणा: प्रभो,प्रभो! जटा और मृगचर्म धारण करके तपोवनमें निवास करनेवाले उन महात्मा धर्मराजको देखनेके लिये वहाँ बहुत-से मुनि पधारे थे
taṁ jaṭājinasaṁvītaṁ tapovanani-vāsinaṁ | samājamur mahātmānaṁ draṣṭuṁ munigaṇāḥ prabho prabho ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nakasuot ng buhok na nakabuhol (jaṭā) at balat ng usa, naninirahan sa gubat ng pag-aayuno at pagninilay, ang dakilang-loob na iyon (si Dharmarāja) ang naging sentro ng pagtitipon—maraming pangkat ng mga pantas ang dumating doon, sabik na masilayan siya. Ipinakikita ng tagpong ito na ang pagpipigil-sa-sarili at pagtalima sa dharma ng isang hari, kahit nasa pagkatapon, ay humihila ng paggalang mula sa mga nakamit na ang kabanalan.
वैशम्पायन उवाच