Adhyāya 96: Nārada Guides Mātali in Varuṇa’s Realm
Varuṇa-loka Darśana
कुरुनन्दन! बलवानोंके बीचमें सैनेकबलको बल नहीं समझा जाता है। समस्त पाण्डव देवताओंके समान पराक्रमी हैं; अतः वे ही तुम्हारी अपेक्षा बलवान हैं ।।
kurunandana! balavānāṁ madhye sainikabalaṁ balaṁ na manyate. samastāḥ pāṇḍavā devatāsama-parākramāḥ; ataḥ te eva tava apekṣayā balavattārāḥ. atrāpy udāharanti imam itihāsaṁ purātanam—mālaleda-dātukāmasya kanyāṁ mṛgayato varam.
O ligaya ng mga Kuru, sa gitna ng mga tunay na makapangyarihan, ang lakas na nasusukat sa dami ng hukbo ay hindi itinuturing na tunay na lakas. Ang lahat ng Pāṇḍava ay may tapang na tulad ng sa mga diyos; kaya sila nga ang higit na malakas kaysa sa iyo. Kaugnay nito, binabanggit ng matatanda ang isang sinaunang halimbawa: ang salaysay ng isang lalaking, habang nangangaso, ay nagnasang makamtan ang isang dalaga bilang kaloob.
कण्व उवाच
True strength is not merely the size of an army; real power lies in superior valor, capability, and moral-spiritual stature. Kaṇva warns that the Pāṇḍavas, being godlike in prowess, outweigh mere numerical advantage.
Kaṇva addresses a Kuru prince and argues against overconfidence in troop numbers. To reinforce his counsel, he introduces an old illustrative tale (itihāsa) about a hunter who sought a maiden as a gift, setting up a moral example to follow.