Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
यस्या मम सपुत्रायास्त्वं नाथो मधुसूदन । रामश्न बलिनां श्रेष्ठ: प्रद्युम्नश्ष महारथ:
yasyā mama saputrāyās tvaṃ nātho madhusūdana | rāmaś ca balināṃ śreṣṭhaḥ pradyumnaś ca mahārathaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O Madhusūdana, ikaw ang tagapagtanggol ko—isang ina na kasama ang aking mga anak. Si makapangyarihang Balarāma, ang pinakadakila sa malalakas, at si Pradyumna, ang dakilang mandirigmang karwahe, ay siya ring aming sandigan. Ngunit kahit may gayong mga tagapangalaga sa aming panig, ako’y pinapasan pa rin ng mabigat na pagdurusa.”
वैशम्पायन उवाच
Even when one has powerful allies and divine protectors, worldly suffering can persist; the verse highlights reliance on righteous protection (nātha) while underscoring the moral tension and anguish that precede war.
Vaiśampāyana narrates a lament addressed to Kṛṣṇa (Madhusūdana), emphasizing that Kuntī (implicitly) has protectors like Kṛṣṇa, Balarāma, and Pradyumna, yet she is still forced to bear intense sorrow amid the escalating conflict.