Dhṛtarāṣṭra’s Reception Plan for Janārdana (Kṛṣṇa): Gifts, Procession, and Protocol
तस्मिन् हि यात्रा लोकस्य भूतानामीश्वरो हि सः | तस्मिन् धृतिश्च वीर्य च प्रज्ञा चौजश्न माधवे
tasmin hi yātrā lokasya bhūtānām īśvaro hi saḥ | tasmin dhṛtiś ca vīryaṃ ca prajñā caujaś ca mādhave |
Sapagkat sa kanya nakasalalay ang landas at pagpapatuloy ng daigdig; tunay ngang siya ang panginoon at naghahari sa lahat ng nilalang. Sa Mādhava na iyon nananahan ang katatagan at tapang, ang matalinong pag-unawa at maningning na kapangyarihan—mga katangiang nagtataguyod sa kapakanan ng lahat.
वैशम्पायन उवाच
The verse presents Mādhava (Kṛṣṇa) as the sustaining lord of all beings and the foundation of worldly stability, emphasizing that ideal governance and moral order rest on virtues such as steadfastness (dhṛti), valor (vīrya), wisdom (prajñā), and radiant power (ojas).
Vaiśampāyana is describing Mādhava’s supreme status and qualities within the Udyoga Parva’s pre-war context, where Kṛṣṇa’s role as guide and upholder of order is being highlighted as decisive for the fate of the world and the coming conflict.