Udyoga Parva, Adhyāya 72 — Bhīmasena’s counsel on conciliation and Duryodhana’s disposition
योधाश्व सर्वे कृतनिश्चयास्ते भव्न्तु हस्त्यश्वरथेषु यत्ता: । सांग्रामिकं ते यदुपार्जनीयं सर्व समग्र कुरु तन्नरेन्द्र
yodhāś ca sarve kṛtaniścayās te bhavantu hastyaśvaratheṣu yattāḥ | sāṅgrāmikaṃ te yad upārjanīyaṃ sarvaṃ samagraṃ kuru tan narendra ||
Wika ni Yudhiṣṭhira: “Ipag-utos na ang lahat ng iyong mga mandirigma ay maging matatag sa pasiya at ganap na handa, nakasakay sa mga elepante, kabayo, at karwahe. At anumang mga yaman at kagamitang dapat tipunin para sa digmaan—ipunin mo ang lahat nang lubos, O hari. Sapagkat kung ang pinakakakila-kilabot na kamatayan, ang tagapaglipol ng mga tao sa mundong ito, ay hindi nalalapit sa kanila, hindi sana makikita ang ganitong kalagayan. Kaya panatilihin mong laging handa sa labanan ang iyong hukbo, na may ganap na sandata, mga kasangkapang pandigma, baluti, mga karwahe, elepante, at kabayo.”
युधिछिर उवाच
A ruler must act with clear-eyed responsibility: when conflict becomes unavoidable, dharma requires disciplined preparedness—firm resolve, organized forces, and complete logistical provisioning—rather than negligence or wishful thinking.
Yudhiṣṭhira addresses a king (narendra), urging him to keep all warriors battle-ready on elephants, horses, and chariots, and to gather every necessary war resource, framing the urgency against the looming reality of mass death and impending conflict.