Udyoga-parva Adhyāya 71 — Kṣatra-dharma Counsel, Public Legitimacy, and Mobilization
पापकर्मतया चैव संकरं तेन पुष्यति । संकरो नरकायैव सा काष्ठा पापकर्मणाम्
pāpakarmatayaiva caiva saṅkaraṃ tena puṣyati | saṅkaro narakāyaiva sā kāṣṭhā pāpakarmaṇām ||
Dahil sa makasalanang asal, pinalalago niya ang kaguluhang panlipunan at moral (varṇa-saṅkara). Ang gayong kaguluhan ay humahantong lamang sa impiyerno; ito ang huling hantungan at mapait na sukdulan ng mga gawang kasalanan.
युधिछिर उवाच
Sinful conduct does not remain private; it fosters varṇa-saṅkara—social and moral disorder—and that disorder is portrayed as leading inevitably to naraka. The verse stresses the ultimate consequence (kāṣṭhā) of persistent wrongdoing.
Yudhiṣṭhira is articulating an ethical warning within the Udyoga Parva’s pre-war deliberations: when people act adharma, they generate broader societal breakdown, and the text frames this as a grave karmic outcome culminating in hell.