Udyoga-parva Adhyāya 71 — Kṣatra-dharma Counsel, Public Legitimacy, and Mobilization
त॑ तदा मन्युरेवैति स भूय: सम्प्रमुह्ति । स मोहवशमापन्न:ः क्रूरं कर्म निषेवते
taṁ tadā manyur evaiti sa bhūyaḥ sampramuhyati | sa mohavaśam āpannaḥ krūraṁ karma niṣevate ||
Pagkaraan, galit lamang ang sumasaklaw sa kanya; at muli siyang nalulugmok sa pagkalito. Sa pagkadaig ng kamangmangan at pagkalinlang, kumakapit siya sa malulupit na gawain—ipinakikitang ang kahirapan at dalamhati ay kayang itulak ang tao palayo sa malinaw na paghatol tungo sa mapanirang asal.
युधिछिर उवाच
Anger clouds discernment and repeatedly plunges a person into delusion; once deluded, one is prone to cruel actions. The verse warns that inner loss of विवेक (discriminative judgment) is the immediate ethical danger, especially under hardship.
Yudhiṣṭhira is describing a moral-psychological chain: distress (such as poverty) gives rise to anger; anger leads to renewed confusion; confusion leads to harsh, harmful conduct—highlighting why restraint and clarity are essential in crisis.