Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
न चेदिमं पुरुष॑ कर्मबद्ध न चेदस्मान् मन्यतेडसौ विशिष्टान् । आशंसे<हं वासुदेवद्धितीयो दुर्योधनं सानुबन्ध॑ निहन्तुम्
sañjaya uvāca |
na ced imaṃ puruṣaḥ karmabaddhaṃ na ced asmān manyate 'sau viśiṣṭān |
āśaṃse 'haṃ vāsudeva-dvitīyo duryodhanaṃ sānubandhaṃ nihantum ||
Sinabi ni Sanjaya: “Kung ang taong iyon ay hindi naniniwalang siya’y nakagapos sa bunga ng sarili niyang mga gawa, at kung hindi rin niya kami itinuturing na higit sa kanya, gayon ma’y ito pa rin ang aking pag-asa: kasama si Vasudeva (Krishna) bilang aking ikalawa, ibabagsak ko si Duryodhana kasama ang lahat ng nakaugnay sa kanya—mga kakampi at mga kamag-anak.”
संजय उवाच
The verse contrasts moral blindness with moral confidence: Duryodhana is portrayed as disregarding karmic accountability and misjudging others, while the speaker’s resolve rests on rightful support—symbolized by Krishna—implying that power aligned with dharma and awareness of karma ultimately prevails over arrogant denial.
In the tense pre-war negotiations of the Udyoga Parva, Sanjaya reports a declaration of determination against Duryodhana. The speaker expresses hope of defeating and killing Duryodhana along with his supporters, specifically emphasizing Krishna (Vasudeva) as the decisive ally.