Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
प्रभद्रका: शीघ्रतरा युवानो विशारदा: सिंहसमानवीर्या: । यदा क्षेप्तारो धार्तराष्ट्रानू ससैन्यां- स्तदा युद्ध धार्तराष्ट्रोडन्वतप्स्यत्
sañjaya uvāca |
prabhadrakāḥ śīghratarā yuvāno viśāradāḥ siṃhasamānavīryāḥ |
yadā kṣeptāro dhārtarāṣṭrān sa-sainyāṃs tadā yuddhe dhārtarāṣṭro 'nutapsyati ||
Wika ni Sañjaya: “Ang mga kabataang Prabhadraka—mabilis kumilos, bihasa sa sining ng digmaan, at matapang na gaya ng leon—kapag ibinagsak nila ang mga anak ni Dhṛtarāṣṭra kasama ang kanilang mga kawal at itinaboy silang umurong, kung magkagayon sa gitna ng labanan si Duryodhana ay mag-aalab sa pagsisisi, iniisip: ‘Bakit ko sinimulan ang digmaang ito?’”
संजय उवाच
Aggression rooted in pride and injustice leads to foreseeable suffering: when capable opponents strike back, the instigator is left with remorse. The verse underscores ethical causality—choosing war against dharma brings bitter consequences.
Sañjaya foretells battlefield outcomes: the swift, war-skilled Prabhadraka youths will rout the Dhārtarāṣṭras along with their troops, and Duryodhana will feel intense regret for having initiated the conflict.