Shloka 32
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
यदाभिमन्यु: परवीरघाती शरै: परान् मेघ इवाभिवर्षन् | विगाहिता कृष्णसम: कृतास्त्र- स्तदा युद्ध धार्तराष्ट्रोडन्वतप्स्यत्
sañjaya uvāca | yadābhimanyuḥ paravīraghātī śaraiḥ parān megha ivābhivarṣan | vigāhitaḥ kṛṣṇasamaḥ kṛtāstraḥ tadā yuddhe dhārtarāṣṭro 'dhyatapsyata ||
Wika ni Sañjaya: Kapag si Abhimanyu—tagapagpabagsak ng mga bayani ng kaaway—ay magbubuhos ng ulang-palaso na wari’y ulap ng ulan at susuong sa hanay ng hukbo ng kalaban, kapantay ni Kṛṣṇa sa tapang at ganap na sanay sa sining ng sandata, kung magkagayon sa digmaang iyon ang anak ni Dhṛtarāṣṭra ay mag-aalab sa loob sa matinding dalamhati. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang tunay na kahusayan sa pakikidigma, na nakaugat sa disiplina at kasanayan, ay kayang yumanig sa tiwala ng mga umaasa sa kapangyarihan na walang katuwiran (dharma).
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that disciplined excellence and fearless resolve can morally and psychologically unseat opponents; those driven by mere power or entitlement (here, the Dhārtarāṣṭra side) are inwardly shaken when confronted by genuine merit and courage.
Sañjaya foretells/depicts Abhimanyu entering the enemy formation, showering arrows like a cloudburst and striking down enemy champions; seeing this, Duryodhana (the Dhārtarāṣṭra) becomes intensely distressed and inwardly agitated about the battle.