Shloka 4
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
उभौ च देवौ पृथिवीं दिवं च दिश: शुक्रो भुवनं बिभर्ति । तस्माद् दिश: सरितश्न स्रवन्ति तस्मात् समुद्रा विहिता महान्ता: । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
ubhau ca devau pṛthivīṃ divaṃ ca diśaḥ śukro bhuvanaṃ bibharti | tasmād diśaḥ saritaś ca sravanti tasmāt samudrā vihitā mahāntaḥ | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam |
Ipinahayag ni Sanatsujāta na ang dalisay at maningning na Brahman lamang ang siyang sumasandig at nagtataguyod sa dalawang kapangyarihang makadiyos, gayundin sa lupa at langit, sa lahat ng mga panig, at sa buong kaayusan ng mga daigdig. Mula sa Kataas-taasang iyon lumitaw ang mga direksiyon; mula roon dumadaloy ang mga ilog; at mula roon naitatatag ang malalawak na karagatan. Ang mga yogin, sa pamamagitan ng panloob na disiplina at malinaw na pagtanaw, ay tuwirang nakakakita sa walang hanggang Panginoon. Itinatakda ng aral na ito ang pinagmumulan ng kaayusang kosmiko sa iisang Di-nasisirang Katotohanan, at hinihikayat ang buhay na may espirituwal na pag-unawa sa halip na pagmamataas sa kapangyarihan o pagkakapit sa panandaliang bunga.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
All cosmic structures—earth and heaven, directions, rivers, and oceans—depend upon and arise from the one pure, eternal Brahman. True knowledge is not merely conceptual: yogins can directly realize (prapaśyanti) that eternal Lord through disciplined insight.
In the Sanatsujātīya section of the Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs on the highest reality. Here he emphasizes Brahman as the sustainer and source of the cosmos, shifting attention from worldly power and impending conflict to spiritual realization and the foundation of dharma.