Mahabharata — Udyoga Parva, Shloka 24
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
नास्यातिवादा हृदयं तापयन्ति नानधीत॑ नाहुतमग्निहोत्रम् । मनो ब्राह्मी लघुतामादधीत प्रज्ञां चास्मै नाम धीरा लभन्ते । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
na asyātivādā hṛdayaṃ tāpayanti nānadhītaṃ nāhutaṃ agnihotram | mano brāhmī laghutām ādadhīta prajñāṃ cāsmai nāma dhīrā labhante | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam |
Sinabi ni Sanatsujāta: Para sa nakakakilala sa Brahman, ang mabibigat na salita at labis na paninisi ay hindi nakapapaso sa puso. Ni ang mga isipin na gaya ng, “Hindi ako nag-aral ng svādhyāya,” o “Hindi ako naghandog ng Agnihotra,” ay nakalilikha ng pagkamaliit sa kanyang diwa. Ang isip na nakatuon sa Brahman ay iniiwan ang kababawan, at nakakamit niya ang matatag na karunungan na tanging ang tunay na matitibay ang nakakamtan. Tuwirang nasasaksihan ng mga yogin ang walang hanggang Panginoon.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A Brahman-knower is not inwardly burned by blame or harsh speech, nor weighed down by guilt over missed rituals or study; through a Brahman-directed mind he gains steady wisdom, and yogins realize the eternal Lord directly.
In the Udyoga Parva dialogue, Sanatsujāta instructs (in a spiritual counsel setting) on the marks of true wisdom: inner freedom from social reproach and ritual anxiety, culminating in yogic vision of the eternal Bhagavān.