Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
न साधुना नोत असाधुना वा- समानमेतद् दृश्यते मानुषेषु । समानमेतदमृतस्य विद्या- देवंयुक्तो मधु तद् वै परीप्सेत् । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
na sādhunā nota asādhunā vā samānam etad dṛśyate mānuṣeṣu | samānam etad amṛtasya vidyā devaṃ-yukto madhu tad vai parīpset | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanaṃ paramātmānam |
Sinabi ni Sanatsujāta: “Sa tao, hindi tunay na nakikita ang Katotohanang ito na naiiba sa ‘mabuti’ o sa ‘masama’; ang gayong di-pagkakapantay ay nakikita lamang ng mga kumakapit sa pagkakakilanlan sa katawan. Kilalanin ang kalikasan ng Walang-Kamatayan na iisa sa lahat ng dako. Kaya, taglay ang disiplina ng kaalaman at yoga, hanapin lamang ang Brahman na puspos ng ligaya. Tuwirang nasasaksihan ng mga yogin ang walang hanggang Panginoon—ang sinaunang Kataas-taasang Sarili.”
सनत्सुजात उवाच
The Supreme Self (the Immortal/Brahman) is equal and unchanged everywhere; perceived differences of ‘good’ and ‘bad’ belong to embodied, body-identified human outlook. Therefore one should pursue knowledge-yoga and seek realization of that blissful Brahman, which yogins directly behold.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in a philosophical discourse) about the nature of the Self and liberation, emphasizing that ultimate reality is not conditioned by moral labels attached to embodied persons and is realized through disciplined knowledge and yoga.