Shloka 21
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
गूहन्ति सर्पा इव गद्धराणि स्वशिक्षया स्वेन वृत्तेन मर्त्या: । तेषु प्रमुहान्ति जना विमूढा यथाध्वानं मोहयन्ते भयाय । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
gūhanti sarpā iva gaddharāṇi svaśikṣayā svena vṛttena martyāḥ | teṣu pramuhyanti janā vimūḍhā yathādhvānaṃ mohayante bhayāya | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam ||
Sinabi ni Sanatsujāta: “Gaya ng mga ahas na nagkukubli sa kanilang lungga, gayon din ang mapagkunwaring tao: itinatago ang mga kapintasan sa likod ng tabing ng pag-aaral at panlabas na asal. Nalilito ang mga mangmang, tulad ng mga tulisan sa daan na inililigaw ang manlalakbay sa maling ruta upang takutin at bitagin. Sa gayon din, sinusubukan ng mga nagpapanggap na guluhin at sindakin maging ang mga lumalakad sa panloob na landas patungo sa Kataas-taasan; ngunit ang mga tunay na yogin, na hindi nahuhulog sa gayong patibong, ay tumitingin sa walang hanggang Panginoon mismo.”
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Outer learning and respectable conduct can be used as a mask for inner faults; the wise must practice discernment. Those established in yoga are not trapped by intimidation or misleading guidance and instead attain direct vision of the eternal Lord.
In Sanatsujāta’s instruction (Sanatsujātīya) within Udyoga Parva, he warns against hypocritical, deceptive people who mislead others like robbers misdirecting travelers. He contrasts the deluded crowd with yogins who remain steady and perceive the Supreme Reality.