Shloka 7
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
अस्यादेशान्रि:सरते नराणां क्रोध: प्रमादो लोभरूपश्न मृत्यु: । अहंगतेनैव चरन् विमार्गान् न चात्मनो योगमुपैति कश्चित्
asyādeśān niḥsarate narāṇāṁ krodhaḥ pramādo lobharūpaś ca mṛtyuḥ | ahaṅgatenaiva caran vimārgān na cātmano yogam upaiti kaścit ||
“Mula sa paghahari ng (panloob na) utos na ito, lumalaganap sa mga tao ang isang kamatayang nasa anyo ng galit, kawalang-ingat, at kasakiman—na nagtutulak sa kanila sa kapahamakan. Ang sinumang alipin ng pagkamakasarili at lumalakad sa maling landas ay hindi nakakamit ang pakikipag-isa sa Sarili; walang gayong tao ang umaabot sa tunay na pagkakabatid sa Kataas-taasan.”
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Anger, heedlessness, and greed function like ‘death’ because they destroy discernment and lead to downfall; ego-driven conduct on a wrong path blocks yoga—true union/realization of the Self.
Sanatsujāta is instructing (in the Udyoga Parva dialogue) on inner causes of ruin and the obstacles to spiritual realization, warning that ego and its allied vices prevent attaining the Self.