Vidura-nīti: Atithi-dharma, Trust, Counsel-Secrecy, and Traits of Sustainable Rule
Udyoga Parva, Adhyāya 38
अनाम्नायमला वेदा ब्राह्मणस्याव्रतं मलम्
anāmnāya-malā vedā brāhmaṇasyāvrataṃ malam | bāhlīka-deśaḥ pṛthivyā malaṃ caiva nṛṇāṃ mṛṣā || krīḍā-hāsa-ratir bhartṛ-vratāyā mala ucyate | bhartṛ-hīnā ca yā nārī parā-deśe vasen malam ||
Itinuro ni Vidura na ang pagpapabaya at pagkukulang sa asal ay parang mantsang dumudungis sa dapat sanang dalisay. Ang mga Veda ay “nadudungisan” kapag hindi pinag-aaralan at binibigkas; ang isang brahmin ay “nadudungisan” kapag tinalikuran ang mga disiplina at panatang angkop sa kanyang kalagayan. Ang malayong hanggahang lupain (Bāhlīka) ay tinatawag na “mantsa” ng daigdig, at ang kasinungalingan ay “mantsa” ng lalaki. Para sa asawang tapat, ang labis na pagkahilig sa laro at walang saysay na biruan ay sinasabing mantsa; at para sa sinumang babae, ang paninirahan sa banyagang lupain nang wala ang asawa ay inilalarawang mantsa.
विदुर उवाच
Dharma is preserved by practice: sacred knowledge must be maintained through study, social roles through discipline, and personal integrity through truthfulness and restraint. Neglect, falsehood, and inappropriate conduct are portrayed as ‘stains’ that degrade individuals and institutions.
In Udyoga Parva, Vidura delivers moral and political counsel (Vidura-nīti) amid the tense pre-war negotiations. This verse is part of his didactic instruction, listing examples of what counts as moral ‘impurity’ in different domains—scripture, priestly life, human character, and household conduct.