Udyoga-parva Adhyāya 28: Dharmādharmalakṣaṇa in Āpad
Crisis-Discernment of Right and Wrong
पराजितान् पाण्डवेयांस्तु वाचो रौद्रा रूक्षा भाषते धार्तराष्ट्र: । गदाहस्तो भीमसेनो <प्रमत्तो दुर्योधनं स्मारयिता हि काले
parājitān pāṇḍaveyāṁs tu vāco raudrā rūkṣā bhāṣate dhārtarāṣṭraḥ | gadāhasto bhīmaseno pramatto duryodhanaṁ smārayitā hi kāle ||
Wika ni Vāyu: “Bagama’t napasuko na ang mga anak ni Pāṇḍu, ang anak ni Dhṛtarāṣṭra ay nagsasalita pa rin ng mabagsik at mararahas na salita. Ngunit sa takdang panahon, si Bhīmasena—may hawak na pamalo at nag-aalab sa mabangis na pasya—ay magpapagunita kay Duryodhana (ng bunga ng gayong kayabangan).”
वायुदेव उवाच
Harsh, prideful speech—especially after gaining advantage—invites moral and practical consequences. The verse underscores that arrogance and cruelty in words are not signs of true strength; in time, righteous retribution and accountability arise.
Vāyu comments on Duryodhana’s rough and angry words toward the Pāṇḍavas, despite their present setback. He foretells that Bhīma, famed for wielding the mace, will at the right moment force Duryodhana to remember his offenses—hinting at the later decisive confrontation.