Shloka 50
Udyoga-parva Adhyāya 28: Dharmādharmalakṣaṇa in Āpad
Crisis-Discernment of Right and Wrong
अतो<न््यथा रथिना फाल्गुनेन भीमेन चैवाहवर्दशितेन । परासिक्तान धार्तराष्टांश्व विद्धि प्रदह्ममानान् कर्मणा स्वेन पापान्
ato 'nyathā rathinā phālgunena bhīmena caivāhava-darśitena | parāsiktān dhārtarāṣṭrāṃś ca viddhi pradahyamānān karmaṇā svena pāpān, saṃjaya ||
Ngunit kung mangyari ang kabaligtaran—kung ang mga Kaurava’y magpakita ng kaloobang salungat sa nararapat—alamin mo ito, Sañjaya: ang mga makasalanang anak ni Dhṛtarāṣṭra ay tatamaan at mapapaurong ni Phālguna (Arjuna), ang dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe, at ni Bhīma na nakasuot na ng baluti at handang ipamalas ang lakas sa digmaan. Susunugin sila ng bunga ng sarili nilang gawa, at mamamatay dahil sa sarili nilang kasamaan.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse stresses karmic moral causality: when a party persists in adharma and shows a perverse intention, destruction follows not merely from opponents’ strength but from the self-consuming force of one’s own wrongful actions.
Vāyudeva addresses Sañjaya, warning that if the Kauravas do not adopt a righteous stance, then Arjuna and Bhīma—ready for battle—will rout Dhṛtarāṣṭra’s sons, who will be ‘burned’ by the consequences of their own deeds.