Udyoga-parva Adhyāya 28: Dharmādharmalakṣaṇa in Āpad
Crisis-Discernment of Right and Wrong
अतन्द्रितो वर्षति भूरितेजा: संनादयजन्नन्तरिक्षं दिशश्चव । अतनन््द्रितो ब्रह्मचर्य चचार श्रेष्ठव्वमिच्छन् बलभिद् देवतानाम्
atandrito varṣati bhūritejāḥ saṃnādayajjan antarīkṣaṃ diśaś ca | atandrito brahmacaryaṃ cacāra śreṣṭhatvam icchan balabhid devatānām ||
Wika ni Vāyu: “Walang kapaguran, ang makapangyarihang puspos ng liwanag ay nagpaulan, pinaugong ang kalangitan at ang mga dako. Walang kapaguran din, isinagawa niya ang brahmacarya, hinahangad ang kataasan sa mga diyos—siya ang tagapagwasak ng lakas (Balabhid).”
वायुदेव उवाच
Supremacy is portrayed as arising from sustained vigilance and disciplined restraint: the same untiring energy that sustains the world (bringing rain) is paired with brahmacarya and tapas-like self-control, suggesting ethical excellence and power are grounded in self-mastery.
Vāyu describes a radiant divine figure—implicitly Indra—who ceaselessly causes rain and thunderous sound across the sky and directions, while also observing brahmacarya to attain preeminence among the gods.